Het was, achteraf gezien, een kort telefoongesprek voor een zo’n beladen onderwerp. Maar aan de andere kant was de passie en de keuze zo overduidelijk dat het niet anders kon zijn dan een mededeling, het deelgenoot maken van en het toch stiekem wegnemen van alle onbewuste twijfels of dit wel echt kon.

Ik heb het over een telefoongesprek van ongeveer 8 jaar geleden met mijn dochter. Zij maakte toen de keuze om, in plaats van haar studie journalistiek af te ronden, professioneel flamencodanseres te worden. Niet als vlucht, maar vanuit passie. Natuurlijk maak je dan als ouder de afweging of dat wel een verstandige keuze is. Maar als ik als trainer/coach altijd roep dat je je passie moet volgen, dan kan het toch niet zo zijn dat ik mijn eigen dochter dwing om een andere keuze te maken.

Vaak wordt er gevraagd: “Wie is je held?” Als het om toewijding, discipline, pijn lijden en wilskracht gaat, dan is mijn dochter absoluut mijn held. Trainen, trainen, trainen en daarnaast elke cent uitsparen om haar lessen te kunnen betalen. En nu? Nu staat ze op diverse podia in Sevilla te dansen, heeft ze regelmatig optredens in Nederland en België en woont ze in één van de mooiste steden van Andalusië.

Dat het streven naar geluk belangrijker is dan het streven naar veel geld is een les die vaak geroepen wordt. Maar hoeveel mensen brengen dat dan ook in praktijk? Ik heb een grenzeloze bewondering voor al die flamenco vrienden van mijn dochter. Want je verdient nou niet echt heel veel als je flamencodanser bent. Ook al hoor je bij de top. Het aanbod is groot, de geldnood is soms hoog en dan kom je al snel in een prijsspiraal terecht. Want, je moet toch ook eten en ergens wonen.

Ook dat was een dilemma voor mijn dochter. En kijk, als de passie je leidt kom je vanzelf met oplossingen. Als kleindochter van een kleermaker heeft ze goed leren naaien en omdat ze de dure jurken niet kon betalen ging ze zelf maken. Al gauw kreeg ze de vraag of ze dit ook kon voor anderen. En dat is nu ineens een business geworden. Géén vetpot, maar ze verdient nu genoeg om haar lessen (want bij Flamenco dansen ben je nooit uitgeleerd) te betalen, schoenen te kopen en in haar levensonderhoud te voorzien.

Dezelfde discipline die ze ten toon spreidt bij haar danstrainingen gebruikt ze om elke dag opnieuw achter haar naaimachientje te gaan zitten om productie te draaien. Want er moet natuurlijk wel verkocht worden. En dan zie je dat vrienden belangrijk zijn. Want de jongens van Waal aan de Maas (Barendrecht) hoorden mijn verhaal en boden spontaan aan om haar website te ontwikkelen. Waardoor ik nog trotser kan laten zien waar mijn dochter voor staat. Een gepassioneerde artiest met een bescheiden droom. Veel mogen optreden en haar flamencodroom delen met anderen.

Lola la Jindra ik ben trots op je!

Wil je meer lezen over Lola La Jindra? Kijk dan op www.madebylola.es